گفتمان، آرزو و دیوانگی در رمان آبی‌ترین چشم(1970) اثر تونی ماریسون

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار گروه زبان و ادبیات انگلیسی و زبان‌شناسی، دانشکدۀ زبان و ادبیات، دانشگاه کردستان، سنندج، کردستان، ایران

چکیده

مطالعۀ حاضر در پی آنست که رابطۀ بین گفتمان، زبان، سوبژکتیویته را بررسی کند. بدین منظور، رمان آبی‌ترین چشم (1970) اثر تونی ماریسون، نویسندۀ آفریقایی-آمریکایی معاصر،انتخاب شد. برای حصول این هدف، تحلیل گفتمان انتقادی و زبان‌شناسی نظامند نقش‌گرای مایکل هالیدی به عنوان چارچوب نظری و عملی پژوهش اتخاذ شد. روش تحلیل شامل انتخاب بخشهای کلیدی رمان و تحلیل آنها به کمک مقولات دستور نظامند نقش‌گرای مانند تحلیل فرآیندهای گذاریی، وجه‌، عنصرخود ایستای فعل،وجه‌نما، مبتداسازی بود. سپس داده‌های در جداولی خلاصه و یافته‌های کلیدی تفسیر شدند. پراکتیس اجتماعی رمان نیز مورد بحث قرار ‌گرفته و ارتباط آن با یافته‌ای بدست آمده از تحلیل‌های قبلی بررسی شد. آنگاه ساخت رمان براساس بینامتنیت، بیناگفتمان و بافت‌گذاری مجدد نیز مورد توجه قرار گرفت. پژوهشهای پیشین بر هویت مبتنی بر پارادایم فرهنگی و نژادی تمرکز کرده‌اند. این پژوهش با اتخاذ رویکرد گفتمانی نشان داد سوبژکتیویته امری پیچیده و چند لایه است. ساخت رمان متشکل از پراکتیس‌های اجتماعی گوناگون، پراکتیس‌های گفتمانی و شگردهای متنی است. رمان در چارچوب افق تحولات تاریخی-اجتماعی-فرهنگی جامعۀ سیاهپوستان و جامعۀ آمریکا قابل فهم است و برهمین اساس هویتی نوینی را مطرح نکرده است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


دوره 1، شماره 2 - شماره پیاپی 2
بهار و تابستان 1402
شهریور 1402
  • تاریخ دریافت: 06 خرداد 1402
  • تاریخ بازنگری: 03 تیر 1402
  • تاریخ پذیرش: 03 تیر 1402
  • تاریخ اولین انتشار: 03 تیر 1402