گاهی رسا‏تر از کلام، خوانش خطبه 114 نهج البلاغه بر اساس نظریة گفتمان سکوت

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران

2 دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران

3 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران

چکیده

پژوهش حاضر با استناد به نظریة گفتمان سکوت به بررسی سطوح مختلف سکوت نوشتاری در خطبة 114 نهج البلاغه پرداخته‏است. این نظریه، سکوت را در سه سطح ساختاری، معنایی و کاربرد‏شناختی مورد بررسی قرار داده‏است. سکوت ساختاری که با حذف و ارجاع به مابعد شناخته می‏شود، به حذف یا مکتوم داشتن بخشی از پیام منجر می‏شود که از خلال گفته‏های کلامی و با دقت مخاطب رمز‏گشایی می‏شود. سکوت معنایی از خلال استعاره و مجاز‏های زبانی به جایگزینی دال مقصد به جای مبدأ به شکل‏گیری یک لایة جدید تفسیری منجر می‏شود. در سکوت کاربرد‏شناختی پیش‏انگاشت و دلالت تضمنی، دانش، تجربه، باور‏ها و اشتراکات کلامی گوینده و مخاطب در حذف بخش‏هایی از کلام مورد توجه قرار می‏گیرد. سکوت‏های موجود در این خطبة علی (ع) که با روش تحلیلی-توصیفی استخراج شده‏، گویای آن است که بیش‏تر نا‏گفته‏های کلامی از نوع ساختاری و از قسم حذف بوده که از لحاظ سبکی بر تقویت ساختار کلام و کنش‌مندی ذهن مخاطب مؤثر واقع شده‏است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Sometimes more expressive than words, reciting sermon 114 of Nahj al-Balagha based on the discourse theory of silence

نویسندگان [English]

  • fereshteh saffari 1
  • Abbas Ganjali 2
  • mehdi khorrami 2
  • hasan delbari 3
1 Ph.D Candidate, Department of Arabic Language and Literature, University of Hakim Sabzevari, Sabzevar, Iran
2 Associate Professor, Department of Arabic Language and Literature, Hakim Sabzevari University, Sabzevar, Iran
3 Associate Professor, Department of Persian Language and Literature, Hakim Sabzevari University, Sabzevar, Iran.
چکیده [English]

The present study, based on the theory of discourse of silence, has examined the different levels of written silence in Sermon 114 of Nahjul-Balaghe. This theory has examined silence at three levels: structural, semantic, and pragmatic. Structural silence, which is characterized by deletion and reference to the Cataphora , leads to the deletion or concealment of a part of the message, which is decoded through verbal statements and with the attention of the addressee. Semantic silence, through metaphor and linguistic metonymy, leads to the substitution of the destination signifier for the origin’. In pragmatic silence presupposition and implied signification andverbal commonalities of the contribute to the creation of silence The silences in this sermon of imam ali which were extracted using an analytical-descriptive method, indicate that most of the unspoken words were structural and of the type of omission, which in terms of style was effective in strengthening the structure of the speech and the activity of the audience’s mind.

کلیدواژه‌ها [English]

  • The discourse of silence
  • imam ali
  • Nahj al-Balagha
  • sermon 114

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 04 خرداد 1404
  • تاریخ دریافت: 19 آذر 1403
  • تاریخ بازنگری: 02 خرداد 1404
  • تاریخ پذیرش: 04 خرداد 1404