تحلیل الگوهای معناشناسی و جامعه شناسی زبان "شایعه" در جامعه ایرانی: تحلیل محتوایی شایعات رسانه های اجتماعی (به زبان انگلیسی)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استاد گروه زبان انگلیسی ، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران

2 استادیار گروه زبان انگلیسی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران

چکیده

شایعات‌ به‌عنوان یکی از قدیمی‌ترین اشکال ارتباط ، در شرایط نامعلوم و تهدیدآمیز در جامعه پدید می‌آیند و می‌توانند بینشی مورد درک عمومی و نگرانی‌ها موجود در لایه‌های زیرین جامعه فراهم کند. با وجود اهمیت شایعه، مطالعات بسیار اندکی به بررسی آن در جامعه و محیط ایرانی پرداخته‌اند. بنابراین، تحقیق حاضر ۴۰۷ شایعه را که از رسانه‌های اجتماعی ایران گرد‌آوری شده بودند، بررسی کرد تا انگیزه‌های اولیه، موضوعات و گروه‌های هدف شایعات را مورد تجزیه و تحلیل قرار دهد.‌ نتایج نشان داد که علاوه بر شایعات شناخته شده قبلی، دو نوع شایعه جدید در جامعه ایرانی وجود دارد: شایعه حمایتی که از گروه خاصی حمایت می‌کند و شایعه ما در برابر آنها که ترکیبی از شایعات حمایتی و دشمنی است. درباره موضوعات شایعه این تحقیق نشان داد که هفت موضوع اولیه در ایران عبارتند از: سیاست, دین, مردم، جامعه، کیفیت زندگی، حوادث و‌مردم. یافته‌ها نشان داد که دشمنی مهم‌ترین انگیزه برای شایعه پراکنی و اسلام و جمهوری اسلامی ایران اهداف اصلی شایعه در جامعه ایرانی بودند. با توجه به یافته‌های مطالعه، می‌توان نتیجه گرفت که نوع و فراوانی شایعه و انگیزه‌های آن‌، بسته به نوع جامعه و بافت آن، متفاوت است. در پایان‌، پیامدهای این تحقیق به تفصیل بیان شده‌اند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

Analyzing the Semantic and sociolinguistic Patterns of Rumor in the Iranian Context: A Content Analysis of Social Media Rumors

نویسندگان [English]

  • Mohammad Aliakbari 1
  • Afsaneh Shokri 2
1 Professor of TEFL, Ilam University, Ilam, Iran
2 Asistant Professor of Linguistics, Ilam University, Ilam, Iran
چکیده [English]

Abstract

Rumors as archaic forms of communication emerge in uncertain and threatening situations. They can provide insights into people's underlying perceptions and anxieties in society. Despite their significance, few, if any, studies addressed rumors in the Iranian context. Accordingly, the present study analyzed 407 rumors collected from Iranian social media to investigate their primary motivations, subjects, and supported and targeted groups. The results of content analysis revealed that two new types of rumors were found specific to the Iranian context, in addition to hostility, fear, hope, and curiosity advocated by Knapp (1944) and Allport and Postman (1947b). The "support" rumors supported a particular entity, and "us vs. them" rumors combined support and hostility motivations. Concerning the subjects of rumors, 7 overarching subjects were detected: politics, religion, people, culture, quality of life, events, and terrorism. The results also revealed that hostility was the most common motivation for rumor-mongering. The prominent supported and targeted groups of rumors were Islam and the Islamic Republic of Iran, respectively. Based on the present study's findings, it seems that the type and frequency of the rumor motivation may vary in terms of context and society in which rumors pass along. Several implications and contributions are discussed in detail.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Iranian social media rumors
  • rumor motivations
  • hostility rumors
  • fear rumors
  • supportive rumors
  • rumor subjects

مراجع

References
Allport, G. W. & Postman, L (1947b). An Analysis of Rumor. Public Opinion Quarterly, 10(4), 501-517.
Allport, G. W., & Postman, L. (1947a). The psychology of Rumor. New York: Henry Holt.
Bagheri, F. (2017, February 4). We even answered the questions of atheists. Retrieved from mehrnews.com/xH7KL.
Bordia, P., & Rosnow, R. L. (1998). Rumor Rest Stops on the Information Highway Transmission Patterns in a Computer‐Mediated Rumor Chain. Human Communication Research, 25(2), 163-179.
Bordia, P., &DiFonzo, N. (2004). Problem solving in social interactions on the Internet: Rumor as social cognition. Social Psychology Quarterly, 67(1), 33-49.
Budak, C., Agrawal, D., &Abbadi, A. E. (2011). Limiting the spread of misinformation in social networks. In Proceedings of the 20th international conference on World Wide Web, pp. 665-674.
Coast, D., & Fox, J. (2015). Rumor and politics. History Compass, 13(5), 222-234.
Dehghan, S. K. (2016). Telegram: the instant messaging app freeing up Iranians' conversations. The Guardian.
DiFonzo, N., & Bordia, P. (2007). Rumor psychology: Social and organizational approaches. Washington, DC: American Psychological Association.
DiFonzo, N., Beckstead, J. W., Stupak, N., &Walders, K. (2016). Validity judgments of rumors heard multiple times: The shape of the truth effect. Social Influence, 11(1), 1-18.
DiFonzo, N., Bordia, P., &Rosnow, R. L. (1994). Reining in rumors. Organizational Dynamics, 23(1), 47-62.  
DiFonzo, N., Bordia, P., &Winterkorn, R. (2003). Distrust is a key ingredient in negative rumor transmission. Paper presented at 4th annual meeting of the Society for Personality and Social Psychology, Los Angeles, CA.  
Garrett, R. K. (2011). Troubling Consequences of Online Political Rumoring. Human Communication Research, 37(2), 255-274.  
Guo, F., Zhou, A., Zhang, X., Xu, X., & Liu, X. (2023). Fighting rumors to fight COVID-19: Investigating rumor belief and sharing on social media during the pandemic. Computers in Human Behavior, 139, 107521.
Jahanbakhsh-Nagadeh, Z., Feizi-Derakhshi, M. R., Ramezani, M., Akan, T., Asgari-Chenaghlu, M., Nikzad-Khasmakhi, N., & Balafar, M. A. (2023). A model to measure the spread power of rumors. Journal of Ambient Intelligence and Humanized Computing, 14(10), 13787-13811.
Kelly, S. R. (2004). Rumors in Iraq: A guide to winning hearts and minds. Unpublished Master’s Thesis. Naval Postgraduate School Monterey Ca Dept of National Security Affairs.
Knapp, R.H. (1944). A psychology of rumor. Public opinion quarterly, 8(1), 22-37.
Manaf, M. M. A., Ghani, E. K., &Jais, I. R. M. (2013). Factors influencing the conception of rumors in workplace. Journal of art and humanities, 2(6), 50-63.
Marett, K., & Joshi, K. D. (2009). The decision to share information and rumors: Examining the role of motivation in an online discussion forum. Communications of the Association for Information Systems, 24(1), 47-68.
Mendoza, M., Poblete, B., & Castillo, C. (2010). Twitter under crisis: Can we trust what we RT?SOMA '10: Proceedings of the First Workshop on Social Media Analytics, USA. pp. 71-79.
Nkpa, N. K. (1975). Rumor mongering in war time. The Journal of Social Psychology, 96(1), 27-35.
Oh, O., Kwon, K. H., & Rao, H. R. (2010). An Exploration of Social Media in Extreme Events: Rumor Theory and Twitter during the Haiti Earthquake 2010. Icis 2010 Proceedings, USA, 231, 7332-7336.
Osetrova, E.V. (2013). Rumors as a Subject of Scientific Analysis: Social Psychology, History, Philology. Journal of Siberian Fereral University. Humanities & Social Sciences, 6(9), 1265-1279.
Oyewo, O. O. (2009). Rumor: An alternative means of communication in a developing nation: The Nigerian example. International Journal of African & African-American Studies, 6(1), 22-35.
Palen, L., Vieweg, S., Liu, S. B., & Hughes, A. L. (2009). Crisis in a networked world: Features of computer-mediated communication in the April 16, 2007, Virginia Tech event. Social Science Computer Review, 27(4), 467-480.
Prasad, J. (1950). A comparative study of rumors and reports in earthquakes. British Journal of Psychology. General Section, 41(3‐4), 129-144.
Rosnow, R. L. (1988). Rumor as communication: A contextualist approach. Journal of Communication, 38(1), 12-28.  
Rosnow, R. L., & Foster, E. K. (2005). Rumor and gossip research. Psychological Science Agenda, 19(4), 1-2.
Shibutani, T. (1967). Improvised news: A sociological study of rumor. Social Forces, 46 (2). 298-299.
Simon, T., Goldberg, A., Leykin, D., &Adini, B. (2016). Kidnapping WhatsApp–rumors during the search and rescue operation of three kidnapped youth. Computers in human behavior, 64, 183-190.
Starbird, K., Maddock, J., Orand, M., Achterman, P., & Mason, R. M. (2014). Rumors, false flags, and digital vigilantes: Misinformation on twitter after the 2013 Boston marathon bombing. I Conference 2014 Proceedings, USA, 1-10.
Tajfel, H. (1982). Social psychology of intergroup relations. Annual review of psychology, 33, 1-39.
Xia, Z., & Huang, L. (2007). Emergence of social rumor: Modeling, analysis, and simulations. International Conference on Computational Science, Springer, Berlin, Heidelberg, 90-97.
پژوهش‌های زبان‌شناسی: نظریه و کاربرد
دوره 2، شماره 2 - شماره پیاپی 4
زمستان 1402 (َArticles in Persian & English)
اسفند 1402
صفحه 289-314

فایل ها

سابقه مقاله

  • تاریخ دریافت: 15 دی 1402
  • تاریخ بازنگری: 23 بهمن 1402
  • تاریخ پذیرش: 10 اسفند 1402

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار