بازنمایی گفتمانی کنشگران اجتماعی در غزل‌های عاشقانۀ اسپنسر و سیدنی از منظر رویکرد جامعه‌شناختی-معنایی ون‌لیوون (1996) (زبان مقاله: انگلیسی)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه زبان انگلیسی و زبان‌شناسی، دانشکدۀ زبان و ادبیات، دانشگاه کردستان، سنندج، کردستان، ایران

2 دانشیار گروه زبان انگلیسی و زبان شناسی، دانشکدۀ زبان و ادبیات، دانشگاه کردستان، سنندج، کردستان، ایران

3 دانش‌آموختۀ گروه زبان انگلیسی و زبان‌شناسی، دانشکده زبان و ادبیات، دانشگاه کردستان، سنندج، کردستان، ایران

چکیده

رنسانس به‌عنوان عصری پربار که در آن ادبیات و خصوصاً شعر شکوفا گردید، تا کنون موضوع مطالعات بسیاری بوده است. این دوره، که در بریتانیا دورۀ الیزابت نیز نامیده می‌شود، عصر طلایی غزل سرایانی نامی همچون سر فیلیپ سیدنی (1586-1554) و ادموند اسپنسر (1599-1552) است. جستار پیش‌رو، به تحلیل 16 غزل از غزلیات سیدنی و اسپنسر بر اساس نظریۀ جامعه‌شناختی-معنایی ون‌لیوون (1996) پرداخته است و رویکرد ایدئولوژیک این دو شاعر در بازنمایی کنش‌گران اجتماعی از خلال تعامل آن‌ها با ساختار قدرت مورد بررسی قرار گرفت. همچنین، یافته‌ها نشان داد که الگویی یکسان در بازنمایی شخصیت‌ها در این غزلیات وجود دارد؛ به‌گونه‌ای‌که شخصیت‌ مردان صدای مسلط در متن‌ها هستند، اما شخصیت‌ زنان به حاشیه رانده می‌شوند. این الگو بیانگر بستری ایدئولوژیک در متون مورد بررسی است. نتایج نشان داد که این الگو  بازنمای ساختار قدرت در دورۀ الیزابت است که بر اساس آن کنشگران اجتماعی بر اساس مرز‌بندی‌های جنسیتی طبقه‌بندی می‌شوند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

The Discursive Representation of the Social Actors in Edmund Spenser’s and Sir Philip Sidney’s Love Sonnets

نویسندگان [English]

  • Erfan Rajabi 1
  • Masoud Dehghan 2
  • Fatemeh Gholamimotlagh 3
1 Assistant Professor , Department, of English and Linguistics, Faculty of Language and Literature,, University of Kurdistan, Sanandaj, Iran.
2 Associate Professor, Department of English and Linguistics, Faculty of Language and Literature, University of Kurdistan, Sanandaj, Kurdistan, Iran
3 M.A. Department of English, and Linguistics, Faculty of Language and literature, University of Kurdistan, Sanandaj, Kurdistan, Iran
چکیده [English]

The aim of this quantative-qualitative research is to analyze the selected sonnets composed by two Elizabethan sonneteers, Sir Philip Sydney and Edmund Spenser, based on Van Leeuwen’s Critical Discourse Analysis model in order to reconstruct the underlying discourse through which the social actors are represented. To this end, 16 sonnets (224 lines) have been critically analyzed using Van Leeuwen’s (2008) socio-semantic model of categories such as inclusion, exclusion; personalization; somatization, abstraction; overdetermination, activation, passivation, association, instumentalization, objectivation, backgrounding, anachronism, possessivation, and appraisement and Halliday & Matthiessen’s (2004) transitivity model (Material process, Mental process Verbal process, Relational process and Behavioral process). The results of the analysis indicate an identical pattern of representation in all of the sonnets: while the masculine social actors are legitimized as the central voice, the female social actors are marginalized and unvoiced. This proves that there are ideological implications in the representation of the social actors in the sonnets. In conclusion, it is finally argued that the mentioned pattern of representation provides an image of power relations in the Elizabethan era in which the social actors are empowered or disempowered according to their gender.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Leeuwen
  • Social Actors
  • Poetry
  • Spenser
  • Sidney

مراجع

References
Bell, I. (1998). Elizabethan Women and the Poetry of Courtship. UK: Cambridge University Press.
Brown, G. (2004). Redefining Elizabethan Literature. UK: Cambridge University Press.
Burt, S., & David M. (2010). The Art of the Sonnet. Massachusetts: Harvard University Press.
Fumerton, P. (2020). Secret arts: Elizabethan Miniatures and Sonnets. California: University of California Press.
Henderson, Diana E. (1995). Passion Made Public: Elizabethan Lyric, Gender, and Performance. Illinois: University of Illinois Press.
Henderson, D. E. (2018). Female Power and the Devaluation of Renaissance Love Lyrics. In Dwelling in Possibility. New York: Cornell University Press.
Hile, R. (2017). Spenserian Satire: A tradition of indirection. Manchester: Manchester University Press.
Javed, M. (2020). A Study of the Elizabethan Period (1558-1603). International Journal Online of Humanities, 6(2): 60-80.
Kuin, R. (1998). Chamber Music: Elizabethan Sonnet-Sequences and the Pleasure of Criticism. Toronto: University of Toronto Press.
Larsen, K. J. (1997). Edmund Spenser's Amoretti and Epithalamion: A Critical Edition. Chicago: Medieval & Renaissance Texts & Studies.
Manganaro, E. S. (1989). “Songs and Sonnets in Astrophel and Stella": A Reading of Sidney's Poetics.” Explorations in Renaissance Culture, 15: 121.
Marquis, Paul A. (1994). “Rereading Sidney's Certain Sonnets.” Renaissance Studies 8.1: 65-75.
Mischo, John Brett (1990). The Economics of Desire: Patronage and Gender in the Elizabethan Sonnet Sequence. State University of New York At Buffalo.
Peterson, D. L. (2015). The English Lyric from Wyatt to Donne: The English Lyric from Wyatt to Donne. New Jersey: Princeton University Press.
Smith, R. (2005). Sonnets and the English Woman Writer, 1560-1621: The Politics of Absence. Springer.
Stull, W. L. (1978). The English Religious Sonnet from Wyatt to Milton. Los Angeles: University of California.
Van Leeuwen, T. (2008). Discourse and practice: New tools for critical discourse analysis. Oxford University Press.
Warley, C. (2005). Sonnet Sequences and Social Distinction in Renaissance England. Vol. 49. Cambridge: Cambridge University Press.
پژوهش‌های زبان‌شناسی: نظریه و کاربرد
دوره 2، شماره 1 - شماره پیاپی 3
پائیز 1402 (Articles in Persian & English)
آذر 1402
صفحه 251-271

فایل ها

سابقه مقاله

  • تاریخ دریافت: 20 مهر 1402
  • تاریخ بازنگری: 21 آبان 1402
  • تاریخ پذیرش: 18 آذر 1402

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار